۱-	آن تُرکِ پری چهره که دوش از بر ما رفت
	آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت
۲-	تا رفت مرا از نظر آن نور جهان بین
	کس واقف ما نیست که از دیده چِها رفت
۳-	بر شمع نرفت از گذر آتش دل دوش
	آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت
۴-	دور از رخ او دَم به دَم از چشمه چشمم
	سیلاب سرشک آمد و طوفان بلا رفت
۵-	از پای فتادیم چو آمد غم هجران
	در درد بمردیم چو از دست دوا رفت
۶-	دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت
	عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت
۷-	احرام چه بندیم چو آن قبله نه این جاست
	در سعی چه کوشیم چو از مَروَه صفا رفت
۸-	دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید
	هیهات که رنج تو ز قانون شفا رفت
۹-	ای دوست به پرسیدن حافظ قدمی نه
	زان پیش که گویند که از دارِ فنا رفت