۱-	ساقی بیا که یار ز رخ پرده بر گرفت
	کار چراغ خلوتیان باز در گرفت
۲-	آن شمع سرگرفته دگر چهره برفروخت
	وین پیر سالخورده جوانی ز سر گرفت
۳-	آن عشوه دادِ عشق که مُفتی ز رَه برفت
	وآن لُطف کرد دوست که دشمن حذر گرفت
۴-	زنهار از آن عبارت شیرین دل فریب
	گویی که پسته تو سُخن در شکر گرفت
۵-	بارِ غمی که خاطِر ما خسته کرده بود
	عیسی دمی خدا بفرستاد و بر گرفت
۶-	هر حوروَش که بر مه و خور حُسن می‌فروخت
	چون تو درآمدی پی کاری دگر گرفت
۷-	زین قصّه هفت گُنبد افلاک پُرصداست
	کوته نظر نگر که سخن مختصر گرفت
۸-	حافظ تو این دعا ز که آموختی که یار
	تعویذ کرد شعر تو را و به زر گرفت