| ۱- | یا رَب سببی ساز که یارم به سلامت |
| باز آید و برهاندم از بندِ ملامت | |
| ۲- | خاک رَه آن یار سفرکرده بیارید |
| تا چشم جهان بین کُنَمش جای اقامت | |
| ۳- | فریاد که از شش جهتم راه ببستند |
| آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت | |
| ۴- | امروز که در دست توام مرحمتی کن |
| فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت | |
| ۵- | ای آنکه به تقریر و بیان دم زنی از عشق |
| ما با تو نداریم سخن، خیر و سلامت | |
| ۶- | درویش مکن ناله ز شمشیر احبّا |
| کاین طایفه از کشته ستانند غرامت | |
| ۷- | در خرقه زن آتش که خمِ ابروی ساقی |
| بر میشکند گوشه ی محراب امامت | |
| ۸- | حاشا که من از جور و جفای تو بنالم |
| بیدادِ لطیفان همه لطف است و کرامت | |
| ۹- | کوته نکند بحث سر زُلف تو حافظ |
| پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت |
