| ۱- | ای هُدهُد صبا به سبا میفرستمت |
| بنگر که از کجا به کجا میفرستمت | |
| ۲- | حیف است طایری چو تو در خاکدان غم |
| زین جا به آشیان وفا میفرستمت | |
| ۳- | در راهِ عشق مرحله قُرب و بُعد نیست |
| میبینمت عیان و دعا میفرستمت | |
| ۴- | هر صبح و شام قافله یی از دعای خیر |
| در صحبت شمال و صبا میفرستمت | |
| ۵- | تا لشکر غمت نکند مُلک دل خراب |
| جان عزیز خود به نوا میفرستمت | |
| ۶- | ای غایب از نظر که شدی همنشین دل |
| میگویمت دعا و ثنا میفرستمت | |
| ۷- | در روی خود تفرُّج صنع خدای کن |
| کایینه خدای نما میفرستمت | |
| ۸- | تا مطربان ز شوق منت آگهی دهند |
| قول و غزل به ساز و نوا میفرستمت | |
| ۹- | ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت |
| با درد صبر کن که دوا میفرستمت | |
| ۱۰- | حافظ سرود مجلس ما ذکر خیر تُست |
| بشتاب هان که اسب و قبا میفرستمت |