۱-	مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت
	خرابم می‌کند هر دم فریب چشم جادویت
۲-	پس از چندین شکیبایی شبی یا رب توان دیدن
	که شمع دیده افروزیم در محراب ابرویت
۳-	سواد لوح بینش را عزیز از بهر آن دارم
	که جان را نسخه یی باشد ز نقش خال هندویت
۴-	تو گر خواهی که جاویدان جهان یک سر بیارایی
	صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت
۵-	و گر رسم فنا خواهی که از عالم براندازی
	بیفشان تا فرو ریزد هزاران جان ز هر مویت
۶-	من و باد صبا مسکین دو سرگردان بی‌حاصل
	من از افسون چشمت مست و او از بوی گیسویت
۷-	زهی همّت که حافظ راست کز دنیا و از عقبا
	نیاید هیچ در چشمش بجز خاک سر کویت