۱-	دل من در هوای روی فرُّخ
	بود آشفته همچون مویِ فرُّخ
۲-	بجز هندوی زلفش هیچکس نیست
	که برخوردار شد از روی فرُّخ
۳-	سیاهی نیک بخت است آنکه دایم
	بود همراه و هم زانوی فرُّخ
۴-	شود چون بید لرزان سرو بُستان
	اگر بینَد قد دلجویِ فرُّخ
۵-	بده ساقی شرابِ ارغوانی
	به یاد نرگسِ جادویِ فرُّخ
۶-	دوتا شُد قامتم همچون کمانی
	ز غم پیوسته چون ابروی فرُّخ
۷-	نسیمِ مشک تاتاری خجل کرد
	شمیم زلفِ عنبر بویِ فرُّخ
۸-	اگر میل دل هر کس به جایی ست
	بود میل دل من سوی فرُّخ
۹-	غلام خاطر آنم که باشد
	چو حافظ چاکر و هندویِ فرُّخ