| ۱- | دوش آگهی ز یارِ سفرکرده داد باد |
| من نیز دل به باد دهم هر چه باد باد | |
| ۲- | کارم بدان رسید که همراز خود کنم |
| هر شام برقِ لامع و هر بامداد باد | |
| ۳- | در چین طُّره تو دلِ بی حفاظِ من |
| هرگز نگفت مسکن مالوف یاد باد | |
| ۴- | امروز قدر پند عزیزان شناختم |
| یا رب روان ناصح ما از تو شاد باد | |
| ۵- | خون شُد دلم به یاد تو هر گه که در چمن |
| بند قبایِ غنچه گل، میگشاد باد | |
| ۶- | از دست رفته بود وجود ضعیف من |
| صبحم به بوی وصل تو جان باز داد باد | |
| ۷- | حافظ نهاد نیکِ تو کامت برآورد |
| جانها فدای مردم نیکو نهاد باد |
