۱-	پیرانه سرم عشقِ جوانی به سر افتاد
	وان راز که در دل بنهفتم به درافتاد
۲-	از راه نظر مرغ دلم گشت هواگیر
	ای دیده نگه کن که به دام که درافتاد
۳-	دردا که از آن آهوی مشکین سیه چشم
	چون نافه بسی خون دلم در جگر افتاد
۴-	از رهگذر خاک سر کوی شما بود
	هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد
۵-	مژگان تو تا تیغ جهان گیر برآورد
	بس کشته دل زنده که بر یکدگر افتاد
۶-	بس تجربه کردیم درین دیر مکافات
	با دُردکشان هر که درافتاد برافتاد
۷-	گر جان بدهد سنگ سیه لعل نگردد
	با طینت اصلی چه کند؟ بد گهر افتاد
۸-	حافظ که سر زلفِ بتان دست کشش بود
	بس طرفه حریفی ست کش اکنون به سر افتاد