| ۱- | آن کس که به دست جام دارد |
| سلطانی جم مدام دارد | |
| ۲- | آبی که خَضِر حیات از آن یافت |
| در میکده جو که جام دارد | |
| ۳- | سر رشته جان به جام بگذار |
| کاین رشته ازو نظام دارد | |
| ۴- | ما و می و زاهدان و تقوی |
| تا یار سر کدام دارد | |
| ۵- | بیرون ز سر تو ساقیا نیست |
| در دورِ کسی که کام دارد | |
| ۶- | نرگس همه شیوه های مستی |
| از چشم خوشِ تو، وام دارد | |
| ۷- | ذکر رُخ و زلفِ تو دلم را |
| وردی ست که صبح و شام دارد | |
| ۸- | بر سینه ی ریش دردمندان |
| لعلت نمکی تمام دارد | |
| ۹- | در چاه زِنَخ چو حافظ ای جان |
| حسن تو دو صد غلام دارد |