| ۱- | دلی که غیب نمایست و جام جم دارد |
| ز خاتمی که دَمی گم شود چه غم دارد | |
| ۲- | به خطّ و خال گدایان مده خزینه دل |
| به دست شاه و شی ده که محترم دارد | |
| ۳- | نه هر درخت تحمّل کند جفای خزان |
| غلام همّت سروم که این قدم دارد | |
| ۴- | رسید موسِم آن کز طرب چو نرگس مست |
| نهد به پایِ قدح هر که شش درم دارد | |
| ۵- | زر از بهای می اکنون چو گل دریغ مدار |
| که عقل کلّ به صدت عیب متهّم دارد | |
| ۶- | ز سِرّ غیب کس آگاه نیست قصّه مخوان |
| کدام مَحرم دل ره درین حرم دارد | |
| ۷- | دلم که لاف تجرُّد زدی کنون صد شغل |
| به بوی زلف تو با باد صبحدم دارد | |
| ۸- | مراد دل ز که جویم که نیست دلداری |
| که جلوه نظر و شیوه کرم دارد | |
| ۹- | ز جیب خرقه حافظ چه طرف بتوان بست |
| که ما صمد طلبیدیم و او صنم دارد | |
