۱-	آن که از سنبل او، غالیه تابی دارد
	باز با دلشدگان ناز و عتابی دارد
۲-	از سر کشته ی خود میگذرد همچون باد
	چه توان کرد که عمرست و شتابی دارد
۳-	ماه خورشید نمایش ز پس پرده زلف
	آفتابیست که در پیش سحابی دارد
۴-	چشم من کرد به هر گوشه روان سیل سِرِشک
	تا سهی سرو تو را تازه تر به آبی دارد
۵-	غمزه شوخ تو خونم به خطا می ریزد
	فرصتش باد که خوش فکر صوابی دارد
۶-	آب حیوان اگر آنست که دارد لب دوست
	روشن است این که خِضر، بهره سرابی دارد
۷-	چشم مخمور تو دارد ز دلم قصد جگر
	ترک مست است مگر میل کبابی دارد
۸-	جان بیمار مرا نیست ز تو روی سؤال
	ای خوش آن خسته که از دوست جوابی دارد
۹-	کی کند سوی دلِ خسته حافظ نظری
	چشم مستت که به هر گوشه خرابی دارد