۱-	جان بی جمال جانان میل جهان ندارد
	و آن کس که این ندارد حقّا که آن ندارد
۲-	با هیچکس نشانی زان دِلستان ندیدم
	یا من خبر ندارم یا او نشان ندارد
۳-	هر شبنمی درین ره صد بحر آتشین است
	دردا که این معمّا شرح و بیان ندارد
۴-	سرمنزل فراغت نتوان ز دست دادن
	ای ساربان فروکش کاین ره کران ندارد
۵-	چنگِ خمیده قامت میخواندت به عشرت
	بشنو که پند پیران هیچت زیان ندارد
۶-	ای دل طریقِ رندی از مُحتسب بیاموز
	مست است و در حق او کس این گمان ندارد
۷-	گر خود رقیب شمع است اسرار از و بپوشان
	کان شُوخ سر بُریده بند زبان ندارد
۸-	احوال گنج قارُون کایّام داد بر باد
	با غنچه باز گویید، تا زر نهان ندارد
۹-	کس در جهان ندارد یک بنده همچو حافظ
	زیرا که چون تو شاهی کس در جهان ندارد