۱-	سحر بلبُل حکایت با صبا کرد
	که عشقِ روی گل با ما چها کرد
۲-	از آن رنگِ رُخَم خون در دل انداخت
	وزین گلشن به خارم مبتلا کرد
۳-	غلام همّتِ آن نازنینم
	که کار خیر بی روی و ریا کرد
۴-	من از بیگانگان دیگر ننالم
	که با من هر چه کرد آن آشنا کرد
۵-	گر از سلطان طمع کردم خطا بود
	ور از دلبر وفا جُستم جفا کرد
۶-	خوشش باد آن نسیم صبحگاهی
	که درد شب نشینان را دوا کرد
۷-	نقاب گل کشید و زلف سنبل
	گره بند قبای غنچه وا کرد
۸-	به هر سو بلبل عاشق در افغان
	تنعُّم از میان باد صبا کرد
۹-	بشارت بَر بکُوی می فروشان
	که حافظ توبه از زهد ریا کرد
۱۰-	وفا از خواجگان شهر، با من
	کمال دولت و دین بوالوفا کرد