Menu

غزل شماره ۱۲۶

125

۱- به آب روشن می عارفی طهارت کرد
علی الصّباح که میخانه را زیارت کرد
۲- همین که ساغر زرّین خور نهان گردید
هلال عید به دور قدح اشارت کرد
۳- خوشا نماز و نیاز کسی که از سر درد
به آب دیده و خون جگر طهارت کرد
۴- امام خواجه که بودش سر نماز دراز
به خون دختر رز خرقه را قصارت کرد
۵- دلم ز حلقه زلفش به جان خرید آشوب
چه سود دید ندانم که این تجارت کرد
۶- اگر امام جماعت طلب کند امروز
خبر دهید که حافظ به می طهارت کرد

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *