| ۱- | صوفی نهاد دام و سر حقّه باز کرد |
| بنیاد مکر با فلکِ حقّه باز کرد | |
| ۲- | بازی چرخ بشکندش بیضه در کلاه |
| زیرا که عرض شعبده با اهل راز کرد | |
| ۳- | ساقی بیا که شاهد رعنای صوفیان |
| دیگر به جلوه آمد و آغاز ناز کرد | |
| ۴- | این مطرب از کجاست که ساز عراق ساخت |
| و آهنگ بازگشت به راه حجاز کرد | |
| ۵- | ای دل بیا که ما به پناه خدا رویم |
| زآنچ آستین کوته و دست دراز کرد | |
| ۶- | صنعت مکن که هر که محبت نه پاک باخت |
| عشقش به روی دل در معنی فراز کرد | |
| ۷- | فردا که پیشگاه حقیقت شود پدید |
| شرمنده رهروی که عمل بر مجاز کرد | |
| ۸- | ای کبک خوشخرام که خوش می روی به ناز |
| غَرّه مشو که گربه عابد نماز کرد | |
| ۹- | حافظ مکن ملامت رندان که در ازل |
| ما را خدا ز زهد ریا بی نیاز کرد |
