۱-	دست در حلقه ی آن زلف دوتا نتوان کرد
	تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد
۲-	آن چه سعی است من اندر طلبت بنمایم
	این قدر هست که تغییر قضا نتوان کرد
۳-	دامن دوست به صد خون دل افتاد به دست
	به فسوسی که کُند خصم رها نتوان کرد
۴-	عارضش را به مَثل ماه فلک نتوان گفت
	نسبتِ دوست به هر بی سر و پا نتوان کرد
۵-	سروبالای من آنگه که درآید به سماع
	چه محل جامه جان را؟ که قبا نتوان کرد
۶-	نظر پاک تواند رُخ جانان دیدن
	که در آیینه نظر جز به صفا نتوان کرد
۷-	مشکل عشق نه در حوصله دانش ماست
	حلِّ این نکته بدین فکر خطا نتوان کرد
۸-	غیرتم کّشت که محبوب جهانی لیکن
	روز و شب عربده با خلق خدا نتوان کرد
۹-	چه بگویم که تو را نازکی طبع لطیف
	تا به حدّی ست که آهسته دعا نتوان کرد
۱۰-	به جز اَبروی تو محرابِ دل حافظ نیست
	طاعت غیر تو در مذهب ما نتوان کرد