۱-	دل از من بُرد و روی از من نهان کرد
	خدا را با که این بازی توان کرد
۲-	شب تنهاییم در قصدِ جان بود
	خیالش لطف های بیکران کرد
۳-	چرا چون لاله خونین دل نباشم
	که با من نرگس او سرگران کرد
۴-	کجا گویم که با این درد جانسوز
	طبیبم قصد جانِ ناتوان کرد
۵-	بدانسان سوخت چون شمعم که بر من
	صراحی گریه و بربط فغان کرد
۶-	صبا گر چاره داری وقتِ وقت است
	که درد اشتیاقم قصدِ جان کرد
۷-	میان مهربانان کی توان گفت
	که یار ما چنین گُفت و چنان کرد
۸-	عدو با جانِ حافظ آن نکردی
	که تیرِ چشم آن ابروکمان کرد