۱-	سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد
	به دست مرحمت یارم دَرِ امیدواران زد
۲-	چو پیش صبح روشن شد که حال مهر گردون چیست
	برآمد خنده یی خوش بر غرور کامگاران زد
۳-	نگارم دوش در مجلس به عزم رقص چون برخاست
	گره بگشود از گیسو و بر دلهای یاران زد
۴-	من از رنگ صلاح آندم به خون دل بشستم دست
	که چشم باده پیمایش صلا بر هوشیاران زد
۵-	کدام آهن دلش آموخت این آیین عیّاری
	کز اوّل چون برون آمد ره شب زنده داران زد
۶-	خیال شهسواری پخت و شد ناگه دل مسکین
	خداوندا نگه دارش که بر قلب سواران زد
۷-	در آب و رنگ و رخسارش چه جان دادیم و خون خوردیم
	چو نقشش دست داد اوّل رقم بر جان سپاران زد
۸-	منش با خِرقه پشمین چگونه در کمند آرم
	زره مویی که مژگانش ره خنجرگذاران زد
۹-	نظر بر قُرعهِ توفیق و یمن دولتِ شاه است
	بده کام دل حافظ که فال بختیاران زد
۱۰-	شهنشاه مظفّر فر شجاع ملک و دین منصور
	که جود بی دریغش خنده بر ابر بهاران زد
۱۱-	از آن ساعت که جام می به دست او مشرّف شد
	زمانه ساغر شادی به یاد میگساران زد
۱۲-	ز شمشیر سرافشانش ظفر آن روز بدرخشید
	که چون خورشید انجم سوز تنها بر هزاران زد
۱۳-	دوام عمر و ملک او بخواه از لطف حق ای دل
	که چرخ این سکّه ی دولت به دور روزگاران زد