۱-	راهی بزن که آهی بر سازِ آن توان زد
	شعری بخوان که با آن رطلِ گران توان زد
۲-	بر آستان جانان گر سر توان نهادن
	گُلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد
۳-	قدّ خمیده ما سهلت نماید امّا
	بر چشم دشمنان تیر از این کمان توان زد
۴-	در خانقه نگنجد اسرار عشقبازی
	جام مِی مُغانه هم با مغان توان زد
۵-	درویش را نباشد برگِ سرای سلطان
	ماییم و کهنه دلقی کآتش در آن توان زد
۶-	اهل نظر دو عالم در یک نظر ببازند
	عشق است و داو اوّل بر نقد جان توان زد
۷-	گر دولت وصالش خواهد دری گشودن
	سرها بدین تخیُّل بر آستان توان زد
۸-	عشق و شباب و رندی مجموعه مراد است
	چون جمع شد معانی گوی بیان توان زد
۹-	شد رهزن سلامت زلف تو وین عجب نیست
	گر راهزن تو باشی صد کاروان توان زد
۱۰-	حافظ به حقّ قرآن کز شید و زرق بازآی
	باشد که گوی عیشی در این میان توان زد