۱-	هر که را با خط سبزت سر سودا باشد
	پای ازین دایره بیرون ننهد تا باشد
۲-	من چو از خاکِ لحد لاله صفت برخیزم
	داغ سودای توام سرّ سویدا باشد
۳-	تو خود ای گوهر یکدانه کجایی آخر
	کز غمت دیده مردُم همه دریا باشد
۴-	از بُن هر مژه ام آب روانست بیا
	اگرت میل لب جوی و تماشا باشد
۵-	چون گل و می، دمی از پرده برون آی و درآی
	که دگرباره ملاقات نه پیدا باشد
۶-	ظلّ ممدود خم زلف توام بر سر باد
	کاندرین سایه قرار دل شیدا باشد
۷-	چشمت از ناز، به حافظ نکند میل، آری
	سرگرانی صفت نرگس رعنا باشد