| ۱- | خوش است خلوت اگر یار یار من باشد |
| نه من بسوزم و او شمع انجمن باشد | |
| ۲- | من آن نگین سلیمان به هیچ نستانم |
| که گاهگاه بر او دست اهرمن باشد | |
| ۳- | روا مدار خدایا که در حریم وصال |
| رقیب محرَم و حرمان نصیب من باشد | |
| ۴- | همای گو مفکن سایه شرف هرگز |
| بر آن دیار که طوطی کم از زغن باشد | |
| ۵- | بیان شوق چه حاجت که حال آتش دل |
| توان شناخت ز سوزی که در سخن باشد | |
| ۶- | هوای کوی تو از سر نمیرود آری |
| غریب را دل سرگشته با وطن باشد | |
| ۷- | بسان سوسن اگر ده زبان شود حافظ |
| چو غنچه پیش تواش مُهر بر دهن باشد |