| ۱- | خوش آمد گُل وز آن خوش تر نباشد |
| که در دستت به جُز ساغر نباشد | |
| ۲- | زمان خوش دلی دَریاب و دُر یاب |
| که دایم در صدف گوهر نباشد | |
| ۳- | غنیمت دان و می خور در گلستان |
| که گل تا هفته دیگر نباشد | |
| ۴- | اَیا پُر لعل کرده جام زرّین |
| ببخشا بر کسی کِش زر نباشد | |
| ۵- | بیا ای شیخ و دَر خُمخانه ی ما |
| شرابی خور که در کوثر نباشد | |
| ۶- | بشوی اوراق اگر همدرس مایی |
| که عِلم عشق در، دفتر نباشد | |
| ۷- | ز من بنیوش و دل در شاهدی بند |
| که حُسنش بسته زیور نباشد | |
| ۸- | شرابی بی خمارم بخش یا رب |
| که با وی، هیچ دردِ سر نباشد | |
| ۹- | من از جان بنده سلطان اویسم |
| اگر چه یادش از چاکِر نباشد | |
| ۱۰- | به تاج عالم آرایش که خورشید |
| چنین زیبنده افسر نباشد | |
| ۱۱- | کسی گیرد خطا بر نظم حافظ |
| که هیچش لُطف در گوهر نباشد |
