۱-	ستاره یی بدرخشید و ماه مجلس شد
	دل رمیده ی ما را رفیق و مونس شد
۲-	نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
	به غمزه مسئله آموز صد مُدرّس شد
۳-	به بوی او دل بیمار عاشقان چو صبا
	فدای عارض نسرین و چشم نرگس شد
۴-	به صدر مصطبه ام می نشاند اکنون دوست
	گدای شهر نگه کن که میر مجلس شد
۵-	خیال آب خضر بست و جام کیخسرو
	به جُرعه نوشی سلطان ابوالفوارس شد
۶-	طرب سرای محبّت کنون شود معمور
	که طاق ابروی یار منش مهندس شد
۷-	لب از ترشّح می پاک کن برای خدا
	که خاطرم به هزاران گنه مُوَسوَس شد
۸-	کرشمه تو شرابی به عاشقان پیمود
	که علم بی خبر افتاد و عقل بی حس شد
۹-	چو زر عزیز وجود است نظم من آری
	قبول دولتیان کیمیای این مِسّ شد
۱۰-	ز راه میکده یاران عنان بگردانید
	چرا که حافظ ازین راه رفت و مفلس شد