| ۱- | گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد |
| بسوختیم درین آرزوی خام و نشد | |
| ۲- | فغان که در طلب گنجنامه مقصود |
| شدم خراب جهانی ز غم تمام و نشد | |
| ۳- | دریغ و درد که در جست و جوی گنج حضور |
| بسی شدم به گدایی بر کرام و نشد | |
| ۴- | به لابه گفت شبی میر مجلس تو شوم |
| شدم به رغبت خویشش کمین غلام و نشد | |
| ۵- | پیام داد که خواهم نشست با رندان |
| بشد به رندی و دُردی کشیم نام و نشد | |
| ۶- | بدان هوس که به مستی ببوسم آن لب لعل |
| چه خون که در دلم افتاد همچو جام و نشد | |
| ۷- | به کوی عشق منه بی دلیل راه قدم |
| که من به خویش نمودم صد اهتمام و نشد | |
| ۸- | هزار حیله برانگیخت حافظ از سرِ فکر |
| در آن هوس که شود آن نگار رام و نشد |