| ۱- | در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد |
| حالتی رفت که محراب به فریاد آمد | |
| ۲- | از من اکنون طمع صبر و دل و هوش مدار |
| کان تحمّل که تو دیدی همه بر باد آمد | |
| ۳- | باده صافی شد و مرغان چمن مست شدند |
| موسم عاشقی و کار به بنیاد آمد | |
| ۴- | بوی بهبود ز اوضاع جهان می شنوم |
| شادی آورد گل و باد صبا شاد آمد | |
| ۵- | ای عروس هنر از بخت شکایت منمای |
| حجلهِ حسن بیارای که داماد آمد | |
| ۶- | دلفریبان نباتی همه زیور بستند |
| دلبر ماست که با حُسن خداداد آمد | |
| ۷- | زیر بارند درختان که تعلّق دارند |
| ای خوشا سرو که از بار غم آزاد آمد | |
| ۸- | مطرب از گفته حافظ غزلی نغز بخوان |
| تا بگویم که ز عهد طربم یاد آمد |
