| ۱- | مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد |
| هدهد خوش خبر از طرف سبا بازآمد | |
| ۲- | برکش ای مرغ سحر نغمه داوودی باز |
| که سلیمان گل از باد هوا بازآمد | |
| ۳- | عارفی کو که کند فهم زبان سوسن |
| تا بپرسد که چرا رفت و چرا بازآمد | |
| ۴- | مردمی کرد و کَرَم بختِ خداداده من |
| کان بتِ سنگ دل از راه وفا بازآمد | |
| ۵- | لاله بوی می نوشین بشنید از دم صبح |
| داغ دل بود به امیّد دوا بازآمد | |
| ۶- | چشم من در ره این قافله راه بماند |
| تا به گوش دلم آواز دَرا بازآمد | |
| ۷- | گر چه حافظ در رنجش زد و پیمان بشکست |
| لطف او بین که به صلح از دَرِ ما بازآمد |
