| ۱- | صبا به تهنیت پیر می فروش آمد |
| که موسم طرب و عیش و ناز و نوش آمد | |
| ۲- | هوا مسیح نفس گشت و باد نافه گشای |
| درخت سبز شد و مرغ در خروش آمد | |
| ۳- | تنور لاله چنان برفروخت باد بهار |
| که غنچه غرق عرق گشت و گل به جوش آمد | |
| ۴- | به گوش هوش نیُوش از من و به عشرت کوش |
| که این سخن سحر از هاتفم به گوش آمد | |
| ۵- | ز فکر تفرقه بازآی تا شوی مجموع |
| به حکم آن که چو شد اهرمن سروش آمد | |
| ۶- | ز مرغ صبح ندانم که سوسن آزاد |
| چه گوش کرد که با ده زبان خموش آمد | |
| ۷- | چه جای صحبت نامحرم است مجلس انس |
| سر پیاله بپوشان که خرقه پوش آمد | |
| ۸- | ز خانقاه به میخانه میرود حافظ |
| مگر ز مستی زهد ریا به هوش آمد |
