۱-	حسب حالی ننوشتیم و شد ایّامی چند
	مَحرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند
۲-	ما به آن مقصد عالی نتوانیم رسید
	هم مگر پیش نهد لُطف شما گامی چند
۳-	چون مِی از خُم به سبو رفت و گل افکند نقاب
	فرصت عیش نگه دار و بزن گامی چند
۴-	قند آمیخته با گل نه علاج دل ماست
	بوسه یی چند برآمیز به دشنامی چند
۵-	زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر
	تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند
۶-	عیب می جمله چو گفتی هنرش نیز بگوی
	نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند
۷-	ای گدایان خرابات خدا یار شماست
	چشم انعام مدارید ز انعامی چند
۸-	پیر میخانه چه خوش گفت به دُردی کش خویش
	که مگو حال دل سوخته با خامی چند
۹-	حافظ از شوق رُخ مهرفروز تو بسوخت
	کامگارا نظری کن سوی ناکامی چند