| ۱- | دلا بسوز که سوزِ تو کارها بکند |
| نیاز نیم شبی دفع صد بلا بکند | |
| ۲- | عتاب یار پری چهره عاشقانه بکش |
| که یک کرشمه تلافیِّ صد جفا بکند | |
| ۳- | ز ملک تا ملکوتش حجاب برگیرند |
| هر آنکه خدمت جام جهان نما بکند | |
| ۴- | طبیب عشق مسیحا دمست و مشفق لیک |
| چو درد در تو نبیند کرا دوا بکند | |
| ۵- | تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار |
| که رَحم اگر نکند مدّعی خدا بکند | |
| ۶- | ز بخت خفته ملولم، بُوَد که بیداری |
| به وقت فاتحه صبح، یک دعا بکند | |
| ۷- | بسوخت حافظ و بویی به زلف یار نبرد |
| مگر دلالت این دولتش صبا بکند |