۱-	مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کُند
	که اعتراض بر اسرار عِلم غیب کند
۲-	کمالِ صدق محبّت ببین نه نقص گناه
	که هر که بی هنر افتد نظر به عیب کند
۳-	ز عطر حور بهشت آن زمان برآید بوی
	که خاک میکده ما عبیر جیب کند
۴-	چنان زند ره اسلام غمزه ساقی
	که اجتناب ز صهبا مگر صهیب کند
۵-	کلید گنج سعادت قبول اهل دل است
	مباد آنکه درین نکته شکّ و ریب کند
۶-	شبان وادی ایمن گهی رسد به مراد
	که چند سال به جان خدمت شعیب کند
۷-	ز دیده خون بچکاند فسانه حافظ
	چو یاد وقت زمان شباب و شیب کند