۱-	واعظان کین جلوه در محراب و منبر می کنند
	چون به خلوت می روند آن کار دیگر میکنند
۲-	مشکلی دارم ز دانشمند مجلس بازپرس
	توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر میکنند
۳-	گوییا باور نمی دارند روز داوری
	کاین همه قلب و دغل در کار داور می کنند
۴-	بنده پیر خراباتم که درویشان او
	گنج را از بی نیازی خاک بر سر می کنند
۵-	یا رب این نو دولتان را با خرِ خودشان نشان
	کاین همه ناز از غلام ترک و استر می کنند
۶-	ای گدای خانقه بازآ که در دیر مغان
	می دهند آبی و دلها را توانگر می کنند
۷-	حُسن بی پایان او چندان که عاشق می کشد
	زمره یی دیگر به عشق از غیب سر بر می کنند
۸-	بر در میخانه عشق ای مَلَک تسبیح گوی
	کاندر آنجا طینت آدم مُخمّر میکنند
۹-	صبحدم از عرش می آمد خروشی عقل گفت:
	قدسیان گویی که شعر حافظ از بر می کنند