۱-	یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود
	رقم مِهر تو بر چهره ما پیدا بود
۲-	یاد باد آن که چو چشمت به عتابم می کُشت
	مُعجز عیسویت در لب شکّرخا بود
۳-	یاد باد آن که صبوحی زده در مجلس انس
	جُز من و یار نبودیم و خدا با ما بود
۴-	یاد باد آنکه رُخَت شمع طرب می افروخت
	وین دل سوخته پروانه ناپروا بود
۵-	یاد باد آنکه در آن بزمگه خُلق و ادب
	آنکه او خنده مستانه زدی صهبا بود
۶-	یاد باد آنکه چو یاقوت قدح خنده زدی
	در میان من و لعل تو حکایتها بود
۷-	یاد باد آنکه مه من چو کَمَر بربستی،
	در رکابش مَه نو پیک جهان پیما بود
۸-	یاد باد آنکه خرابات نشین بودم و مست
	وآنچه در مسجدم امروز کم است آن جا بود
۹-	یاد باد آن که به اصلاح شما می شد راست
	نظم هر گوهر ناسفته که حافظ را بود