| ۱- | دوش در حلقه ی ما صحبت گیسوی تو بود |
| تا دل شب سخن از سلسله ی موی تو بود | |
| ۲- | دل که از ناوک مژگان تو در خون میگشت |
| باز مشتاق کمانخانه ابروی تو بود | |
| ۳- | هم عفاالله صبا کز تو پیامی میداد |
| ورنه در کَس نرسیدیم که از کوی تو بود | |
| ۴- | عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت |
| فتنه انگیز جهان غمزه جادوی تو بود | |
| ۵- | من سرگشته هم از اهل سلامت بودم |
| دام راهم شکَنِ طُرَّه هندوی تو بود | |
| ۶- | بگشا بند قبا تا بگشاید دلِ من |
| که گشادی که مرا بود ز پهلوی تو بود | |
| ۷- | به وفای تو که بر تُربت حافظ بگذر |
| کز جهان میشد و در آرزوی روی تو بود |
