در گلشن امید شکفته است باز گل
چون گل شکفته شد گل (گلنار) و (نازگل)
این نور دیده های دو تن نور دیده اند
بر شاخ هر دو گلبن من گشته باز گل
ما را دو سرو ناز به بستان زندگیست
با هم شکفته بر سر هر سرو نازگل
گلنار سومین گل (مینا) و اولّیست
(محمود) را و (روشنک) این دل نواز گل
در تیر شصت و چار دو گل باز باز شد
افزون به گلشنم شده از کارساز گل
این ها گل همیشه بهارند و سرفراز
تا بر فراز شاخ بود سرفراز گل
مانا که دیر پای بمانند و نیکبخت
که این ها گل حقیقی و باشد مجاز گل
یزد ۱۳۶۴/۴/۲۶