۱-	در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بوَد
	تا ابد جام مُرادش همدم جانی بوَد
۲-	من همان ساعت که از می خواستم شد توبه کار
	گفتم این شاخ ار دهد باری پشیمانی بود
۳-	خود گرفتم کافکنم سجّاده چون سوسن به دوش
	همچو گل بر خرقه رنگ می! مسلمانی بود؟
۴-	بی چراغ جام در خلوت نمی یارم نشست
	زآنکه کُنج اهل دل باید که نورانی بود
۵-	همّت عالی طلب جام مرصّع گو مباش
	رند را آب عنب یاقوت رُمّانی بود
۶-	گر چه بی سامان نماید کار ما سهلش مبین
	کاندرین کشور گدایی رشک سلطانی بود
۷-	نیک نامی خواهی ای دل با بدان صحبت مدار
	خودپسندی جان من برهان نادانی بود
۸-	مجلس انس و بهار و بحث شعر اندر میان
	نستدن جام می از جانان گرانجانی بود
۹-	دی عزیزی گفت حافظ میخورد پنهان شراب
	ای عزیز من نه عیب آن به که پنهانی بود؟