| ۱- | کنون که در چمن آمد گُل از عدم به وجود |
| بنفشه در قدم او نهاد سر به سجود | |
| ۲- | بنوش جام صبوحی به ناله دف و چنگ |
| ببوس غبغب ساقی به نغمه نی و عود | |
| ۳- | به دور گل منشین بی شراب و شاهد و چنگ |
| که همچو دور بقا هفته یی بود معدود | |
| ۴- | شد از خروج ریاحین چو آسمان روشن |
| زمین به اختر میمون و طالع مسعود | |
| ۵- | ز دست شاهد نازک عذار عیسی دم |
| شراب نوش و رها کن حدیث عاد و ثمود | |
| ۶- | جهان چو خلدبرین شد به دور سوسن و گل |
| ولی چه سود که در وی نه ممکن است خلود | |
| ۷- | چو گل سوار شود بر هوا سلیمان وار |
| سحر که مرغ درآید به نغمه داوود | |
| ۸- | به باغ تازه کن آیین دین زردشتی |
| کنون که لاله برافروخت آتش نمرود | |
| ۹- | بخواه جام صبوحی به یاد آصف عهد |
| وزیر ملک سلیمان عماد دین محمود | |
| ۱۰- | بود که مجلس حافظ به یمن تربیتش |
| هر آن چه می طلبد جمله باشدش موجود |
