| ۱- | چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود |
| ور آشتی طلبم با سر عتاب رود | |
| ۲- | چو ماه نو ره نظارّگان بیچاره |
| زند به گوشه ابرو و در نقاب رود | |
| ۳- | شب شراب خرابم کند به بیداری |
| وگر به روز شکایت کنم به خواب رود | |
| ۴- | طریق عشق پرآشوب و فتنه است ای دل |
| بیفتد آن که درین راه با شتاب رود | |
| ۵- | حباب را چو فتد باد نخوت اندر سر |
| کلاه داریش، اندر سر شراب رود | |
| ۶- | گدایی در جانان به سلطنت مفروش |
| کسی ز سایه این در به آفتاب رود؟ | |
| ۷- | دلا چو پیر شدی حسن و نازکی مفروش |
| که این معامله در عالم شباب رود | |
| ۸- | سواد نامه موی سیاه چون طی شد |
| بیاض کم نشود، ور صد انتخاب رود | |
| ۹- | حجاب راه تویی حافظ از میان برخیز |
| خوشا کسی که درین راه بی حجاب رود |