۱-	گر چه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود
	تا ریا وَرزد و سالوس مسلمان نشود
۲-	رندی آموز و کرم کن که نه چندان هنر است
	حَیَوانی که ننوشد می و انسان نشود
۳-	گوهر پاک بباید که شود قابل فیض
	ورنه هر سنگ و گلی لؤلؤ و مرجان نشود
۴-	اسم اعظم بکند کار خود ای دل خوش باش
	که به تلبیس و حیل دیو سلیمان نشود*
۵-	عشق می وَرزم و امیّد که این فنّ شریف
	چون هنرهای دگر موجب حرمان نشود
۶-	دوش می گفت که فردا بدهم کام دلت
	سببی ساز خدایا که پشیمان نشود
۷-	حسن خلقی ز خدا می طلبم خوی تو را
	تا دگر خاطر ما از تو پریشان نشود
۸-	ذرّه را تا نبود همت عالی حافظ
	طالب چشمه خورشید درخشان نشود