۱-	ابر آذاری برآمد باد نوروزی وزید
	وجه می میخواهم و مطرب که میگوید رسید؟
۲-	شاهدان در جلوه و من شرمسار کیسه ام
	بار عشق و مفلسی صعب است، می باید کشید
۳-	قحط جود است آبروی خود نمی باید فروخت
	باده و گل از بهای خرقه می باید خرید
۴-	گوییا خواهد گشود از دولتم کاری که دوش
	من همی کردم دعا و صبح صادق میدمید
۵-	با لبّی و صد هزاران خنده آمد گل به باغ
	کز کریمی گوییا در گوشه یی بویی شنید
۶-	دامنی گر چاک شد در عالم رندی چه باک
	جامه یی در نیکنامی نیز می باید درید
۷-	آن لطایف کز لب لعل تو من گفتم که گفت
	وان تطاول کز سر زلف تو من دیدم که دید؟
۸-	عدل سلطان گر نپرسد حال مظلومان عشق
	گوشه گیران را ز آسایش طمع باید برید
۹-	تیر عاشق کُش ندانم بر دل حافظ که زد
	این قدر دانم که از شعر تَرَش خون میچکید