| ۱- | الا ای طوطی گویای اسرار |
| مبادا خالیت شکّر ز منقار | |
| ۲- | سرت سبز و دلت خوش باد جاوید |
| که خوش نقشی نمودی از خط یار | |
| ۳- | سخن سربسته گفتی با حریفان |
| خدا را ازین معمّا پرده بردار | |
| ۴- | به روی ما زن از ساغر گلابی |
| که خواب آلودهایم ای بخت بیدار | |
| ۵- | چه ره بود این که زد در پرده مطرب |
| که میرقصند با هم مست و هشیار | |
| ۶- | از این افیون که ساقی در میافکند |
| حریفان را نه سر ماند و نه دستار | |
| ۷- | سکندر را نمیبخشند آبی |
| به زور و زر میسّر نیست این کار | |
| ۸- | بیا و حال اهل درد بشنو |
| به لفظ اندک و معنی بسیار | |
| ۹- | بت چینی عدوی دین و دلهاست |
| خداوندا دل و دینم نگهدار | |
| ۱۰- | به مستوران مگو اسرار مستی |
| حدیث جان مگو، با نقش دیوار | |
| ۱۱- | به یُمن دولت منصور شاهی |
| عَلَم شد حافظ اندر نظم اشعار | |
| ۱۲- | خداوندی به جای بندگان کرد |
| خداوندا ز آفاتش نگه دار |