| ۱- | روی بنما و وجود خودم از یاد ببر |
| خرمن سوختگان را همه گو باد ببر | |
| ۲- | ما چو دادیم دل و دیده به طوفان بلا |
| گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر | |
| ۳- | زلف چون عنبر خامَش که ببوید هیهات |
| ای دل خام طمع این سخن از یاد ببر | |
| ۴- | سینه گو شعله آتشکده پارس بکُش |
| دیده گو آب رخ دجله بغداد ببر | |
| ۵- | دولت پیر مغان باد که باقی سهل است |
| دیگری گو برو و نام من از یاد ببر | |
| ۶- | سعی نابرده درین راه به جایی نرسی |
| مُزد اگر میطلبی طاعتِ اُستاد ببر | |
| ۷- | روز مرگم نفسی وعده دیدار بده |
| وانگهم تا به لحد فارغ و آزاد ببر | |
| ۸- | دوش میگفت به مژگان درازت بکُشم |
| یا رب از خاطرش اندیشه بیداد ببر | |
| ۹- | حافظ اندیشه کن از نازکی خاطر یار |
| برو از درگهش این ناله و فریاد ببر |