| ۱- | ای خرّم از فروغ رُخت لاله زار عمر |
| بازآ که ریخت بی گل رویت بهار عمر | |
| ۲- | از دیده گر سرشک چو باران چکد رواست |
| کاندر غمت چو برق بشد روزگار عمر | |
| ۳- | این یک دو دم که مهلت دیدار ممکن است |
| دریاب کار ما که نه پیداست کار عمر | |
| ۴- | تا کی می صبوح و شکر خواب بامداد |
| بیدار گرد هان که گذشت اختیار عمر | |
| ۵- | دی در گذار بود و نظر سوی ما نکرد |
| بیچاره دل که هیچ ندید از گذار عمر | |
| ۶- | اندیشه از محیط فنا نیست هر که را |
| بر نقطه دهان تو باشد مدار عمر | |
| ۷- | در هر طرف ز خیل حوادث کمینگهی ست |
| زان رو عنان گسسته دواند سوار عمر | |
| ۸- | بی عمر زندهام من و این بس عجب مدار |
| روز فراق را که نهد در شمار عمر | |
| ۹- | حافظ سخن بگوی که بر صفحه جهان |
| این نقش ماند از قلمت یادگار عمر | |
