| ۱- | روی بنما و مرا گو که دل از جان برگیر |
| پیش شمع آتش پروانه به جان گو درگیر | |
| ۲- | در لب تشنه ما بین و مدار آب دریغ |
| بر سر کُشته خویش آی و ز خاکش برگیر | |
| ۳- | ترک درویش مگیر ار نبود سیم و زرش |
| در غمت سیم شمار اشک و رخم را زر گیر | |
| ۴- | چنگ بنواز و بساز، ار نبود عود، منال |
| آتشم عشق و دلم عود و تنم مجمر گیر | |
| ۵- | در سماع آی و ز سر خرقه برانداز به رقص |
| ور نه با گوشه رو و خرقه ما در سر گیر | |
| ۶- | صوف برکش ز سر و باده صافی درکش |
| سیم درباز و به زر سیمبری در بر گیر | |
| ۷- | دوست گو یار شو و هر دو جهان دشمن باش |
| بخت گو پشت مکن روی زمین لشکر گیر | |
| ۸- | میل رفتن مکن ای دوست دمی با ما باش |
| بر لب جوی طرب جوی و به کف ساغر گیر | |
| ۹- | رفته گیر از برم وز آتش و آب دل و چشم |
| گونهام زرد و لبم خشک و کنارم تر گیر | |
| ۱۰- | حافظ آراسته کن بزم و بگو واعظ را |
| که ببین مجلسم و ترک سر منبر گیر |
