| ۱- | هزار شکر که دیدم به کام خویشت باز |
| ز روی صدق و صفا گشته با دلم دمساز | |
| ۲- | روندگان طریقت ره بلا سپرند |
| رفیق عشق چه غم دارد از نشیب و فراز | |
| ۳- | غم حبیب نهان به ز جست و جوی رقیب |
| که نیست سینه ارباب کینه ، محرم راز | |
| ۴- | چه فتنه بود که مشّاطه قضا انگیخت |
| که کرد نرگس مستش سیه به سرمه ناز | |
| ۵- | به این سپاس که مجلس مُنوّر است به تو |
| گرت چو شمع جفایی رسد بسوز و بساز | |
| ۶- | به نیم بوسه دعایی بخر ز اهل دلی |
| که کید دشمنت ازجان و جسم دارد باز | |
| ۷- | فکند زمزمه عشق در حجاز و عراق |
| نوای بانگ غزل های حافظ از شیراز |