| ۱- | منم که دیده به دیدار دوست کردم باز |
| چه شکر گویمت ای کارساز بنده نواز | |
| ۲- | نیازمند بلا گو رخ از غبار مشوی |
| که کیمیای مراد است خاک کوی نیاز | |
| ۳- | به یک دو قطره که ایثار کردی ای دیده |
| بسا که بر رخ دولت کنی کرشمه و ناز | |
| ۴- | طهارت ار نه به خون جگر کند عاشق |
| به قول مفتی عشقش درست نیست نماز | |
| ۵- | غرض کرشمه حسن است ورنه حاجت نیست |
| جمال دولت محمود به ز زلف ایاز | |
| ۶- | ز مشکلات طریقت عنان متاب ای دل |
| که مرد راه نیندیشد از نشیب و فراز | |
| ۷- | درین مقام مجازی بجز پیاله مگیر |
| درین سراچه بازیچه غیر عشق مباز | |
| ۸- | من از نسیم سخن چین چه طرف بر بندم |
| چو سرو راست درین باغ نیست محرم راز | |
| ۹- | اگر چه حسن تو از عشق غیر مستغنی ست |
| من آن نیم که ازین عشقبازی آیم باز | |
| ۱۰- | چه گویمت که ز سوز درون چه می بینم |
| ز اشک پرس حکایت که من نیم غمّاز | |
| ۱۱- | غزل سرایی ناهید صرفه یی نبرد |
| در آن مقام که حافظ بر آورد آواز |
