| ۱- | ای سرو ناز حسن که خوش میروی به ناز |
| عشّاق را به ناز تو هر لحظه صد نیاز | |
| ۲- | فرخنده باد طلعت نازت که در ازل |
| ببریدهاند بر قد سروت قبای ناز | |
| ۳- | آن را که بوی عنبر زلف تو آرزوست |
| چون عود گو بر آتش سوزان بسوز و ساز | |
| ۴- | پروانه را ز شمع بود سوز دل ولی |
| بی شمع عارض تو دلم را بُوَد گداز | |
| ۵- | صوفی که بی تو توبه ز می کرده بود دوش |
| بشکست عهد چون در میخانه دید باز | |
| ۶- | از طعنه رقیب نگردد عیار من |
| چون زر اگر برند مرا در دهان گاز | |
| ۷- | دل کز طواف کعبه کویت وقوف یافت |
| از شوق آن حریم ندارد سر حجاز | |
| ۸- | هر دم به خون دیده چه حاصل وضو، چو نیست |
| بی طاق ابروی تو نماز مرا جواز | |
| ۹- | چون باده باز بر سر خُم رفت، کف زنان |
| حافظ که دوش از لب ساغر شنید راز |
