۱-	خیز و در کاسه زر آب طربناک انداز
	پیشتر زآنکه شود کاسه سر، خاک انداز
۲-	عاقبت منزل ما وادی خاموشان ست
	حالیا غُلغله در گنبد افلاک انداز
۳-	چشم آلوده نظر بر رخ جانان نه رواست
	بر رخ او نظر از آینه پاک انداز
۴-	به سر سبز تو ای سرو که چون خاک شوم
	ناز از سر بنه و سایه برین خاک انداز
۵-	دل ما را که ز مار سر زلف تو بِخَست
	از لب خود به شفاخانه تریاک انداز
۶-	ملک این مزرعه دانی که ثباتی نکند
	آتشی از جگر جام در املاک انداز
۷-	غسل در اشک زدم کاهل طریقت گویند
	پاک شو اوّل و پس دیده بر آن پاک انداز
۸-	یا رب آن زاهد خودبین که به جز عیب ندید
	دود آهیش در آیینه ادراک انداز
۹-	چون گل از نکهت او جامه قبا کن حافظ
	وین قبا در ره آن قامت چالاک انداز