| ۱- | گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس |
| زین چمن سایه آن سرو روان ما را بس | |
| ۲- | من و هم صحبتی اهل ریا؟ دورم باد |
| از گرانان جهان رطل گران ما را بس | |
| ۳- | قصر فردوس به پاداش عمل می بخشند |
| ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس | |
| ۴- | بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین |
| وین اشارت ز جهان گذران ما را بس | |
| ۵- | نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان |
| گر شما را نه بس این سود و زیان ما را بس | |
| ۶- | یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم |
| دولت صحبت آن مونس جان ما را بس | |
| ۷- | از در خویش خدا را به بهشتم مفرست |
| که سر کوی تو از کون و مکان ما را بس | |
| ۸- | حافظ از مشرب قسمت گله بی انصافیست |
| طبع چون آب و غزلهای روان ما را بس | |
