| ۱- | بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش |
| وین سوخته را محرم اسرار نهان باش | |
| ۲- | زآن باده که در میکده عشق فروشند |
| ما را دو سه ساغر بده و گو رمضان باش | |
| ۳- | در خرقه چو آتش زدی ای عارف سالک |
| جهدی کن و سرحلقه رندان جهان باش | |
| ۴- | دلدار که گفتا به توام دل نگران است |
| گو میرسم اینک به سلامت، نگران باش | |
| ۵- | خون شد دلم از حسرت آن لعل روانبخش |
| ای درج محبت به همان مُهر و نشان باش | |
| ۶- | تا بر دلش از غصه غباری ننشیند |
| ای سیل سرشک از عقب نامه روان باش | |
| ۷- | حافظ که هوس می کندش جام جهان بین |
| گو در نظر آصف جمشید مکان باش |