۱-	فکر بلبل همه آنست که گل شد یارش
	گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش
۲-	دلربایی همه آن نیست که عاشق بکشند
	خواجه آنست که باشد غم خدمتگارش
۳-	جای آنست که خون موج زند در دل لعل
	زین تغابن که خزف می شکند بازارش
۴-	بلبل از فیض گل آموخت سخن ورنه نبود
	این همه قول و غزل تعبیه در منقارش
۵-	ای که در کوچه معشوقه ما میگذری
	بر حذر باش که سر می شکند دیوارش
۶-	آن سفرکرده که صد قافله دل همره اوست
	هر کجا هست خدایا به سلامت دارش
۷-	صحبت عافیتت گر چه خوش افتاد ای دل
	جانب عشق عزیز است فرو مگذارش
۸-	صوفی سرخوش ازین دست که کج کرد کلاه
	به دو جام دگر آشفته شود دستارش
۹-	دل حافظ که به دیدار تو خو گر شده بود
	نازپرورد وصال است مجو آزارش